Kon Kelei en Sam Okello spelen beiden een rol in de film Wit Licht. Het was voor hen tevens een confrontatie met hun verleden als kindsoldaat.  

"Nachtmerries na de eerste draaidag"

Kon Kelei, voormalig kindsoldaat uit Zuid-Soedan, speelt een rol in Wit Licht. Op vierjarige leeftijd werd hij ontvoerd door de rebellen en jaren later lukte het hem te ontsnappen.

Op dit moment studeert hij Internationaal en Europees Recht aan de Universiteit van Nijmegen. Hierna wil hij terug naar Soedan om zich in te zetten voor al die kinderen die hulp nodig hebben.

“Het was heel speciaal om mee te doen aan Wit Licht. Wat het bijzonder maakte, is dat de figuranten die vluchtelingen speelden echt vluchteling zijn geweest. En de mensen die kindsoldaten speelden echt kindsoldaat zijn geweest. Net zoals Sam Okello en ik.

Ik herinner me vooral mijn eerste draaidag. Ik moest een korte broek aan. Niet zo erg misschien voor de meeste mensen. Maar ik draag nooit korte broeken want mijn benen zitten onder de littekens door wat ik meegemaakt heb als kind. Nu waren ze opeens zichtbaar voor iedereen. Dat vond ik heel moeilijk.

Ik kan wel goed vertellen over wat ik heb meegemaakt als kind, maar het doet me pijn de littekens ervan te zien. Ik had nachtmerries na de eerste draaidag.

Toch wil ik dit soort dingen blijven doen. Misschien dat ik door een klein stukje van mijn leven af te staan een beetje licht kan brengen in het leven van de kinderen die in de jungle leven.

Ik wil zo graag dat het stopt, dat kinderen niet meer hoeven te vechten, te doden. Ik weet niet hoe, maar ik doe er alles voor.”

"Fictie en werkelijkheid dicht bij elkaar"

Sam Okello is een van de hoofdrolspelers in Wit Licht. Hij speelt de vader van Abu, het jongetje dat in de film ontvoerd wordt. Voor deze, inmiddels gevierde Oegandese acteur, zag het leven er eerst heel anders uit.

“Ik ben zelf als kind ontvoerd door de rebellen, samen met mijn broertje. Na twee verschrikkelijke jaren wist ik te ontsnappen. Mijn broertje heeft het niet overleefd, hij is vermoord door de rebellen. Ze hebben hem ontvoerd vanuit de school waar we ook gedraaid hebben voor de film.

Fictie en werkelijkheid liggen soms dicht bij elkaar. Niet alleen de herinnering aan mijn verleden maakte het moeilijk; ik ben ook vader van drie kinderen en ik kan er slecht tegen kinderen in een gewelddadige omgeving te zien. Mijn eigen dochter speelt een rol in de film en het was ook emotioneel haar te zien acteren in dit verhaal.

Toch ben ik blij dat ik deze rol heb kunnen spelen, want iedereen moet zien en horen wat er allemaal gebeurt in de wereld. Kinderen worden écht gedwongen hun ouders te vermoorden. En om allerlei andere vreselijke dingen te doen. De rebellen halen het kind uit een kind. Als kindsoldaat leef
je wel, maar eigenlijk ben je dood van binnen.

Het is heel moeilijk de angst uit die kinderen te halen en ze weer kracht en positiviteit te geven. Maar het kan, we kunnen deze kinderen helpen door te zorgen dat ze veilig zijn, zich weer geliefd voelen en ze te laten zien dat er een toekomst is die mooier is dan het verleden.”

Terug